rahekhoda

2007-02-25T14:08:00.000-08:00

هوالحی القیوم

استاد پنهان است

گل من راز بزرگی هست که با زبان اسرار با تو خواهم گفت

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشوی

گوش نا محرم نباشد جای پیغام سروش

آنجا که شب است ؛ لحظه ای که خورشید عالمتاب جور دیگری می تابد ؛ ماه آیینه ی

خورشید است . آنچه ماه دارد همه از نور شمس است . آسمان از جنس خورشید است

و دریا از جنس ماه ؛ آنگاه که آفتاب بر دریا می تابد دریا بخار می شود ؛ بخارها

متراکم می شوند آنگاه ابر پدیدار می گردد . ابرها می بارند و باران نام می گیرند

وقتی آسمان با زمین می آمیزد باران می بارد و آنگاه که با دریا یکی می شود دوباره

دریا می شود . اینگونه آسمان خود را به زمین می دهد و دوباره زمین را بنگر که به

آسمان باز می گردد

ماه آیینه ی آفتاب است ؛ آنگاه که آفتاب در آیینه می تابد آیینه آفتاب را در خود

می بیند و می پندارد که آفتاب است . اینچنین است که خود را دوست میدارد در حقیقت

اگر خود را دوست می دارد از نور آفتابست . به خودت نگاه کن ؛ خوب نگاه کن و

ببین این اوست که خود را در تو دوست می دارد

استاد ؛ این شکارچی بزرگ پنهان است

2007-02-20T13:31:00.000-08:00

هوالحی القیوم

باقلبت گوش کن

تور ماهیگیری برای صید ماهی است ماهی را بگیر و تور را فراموش کن . تله برای

گرفتن خرگوش است ؛ خرگوش را بگیر و تله را فراموش کن . آنچه می شنوی را فقط

گوش کن بدون آنکه داوری کنی و قضاوت که درست یا نادرست است . خوب من ؛

حرفهای ما همان تور و تله است اگر ماهی و خرگوش گرفتی که خوشا به حالت و اگر

نگرفتی بدان که صیاد خوبی نیستی ؛ تسلیم شدن را نیاموختی و عصیان کرده ای بحث

نکن ؛ تصمیم نگیر که درست می گوییم یا نه . ما نمی خواهیم آنچه را می گوییم باور

کنی . نه ؛ فقط گوش بده . خالصانه گوش بده و بیاموز که تنها گوشهایت را به خدا

بدهی . اگر تماماً توجه کنی هر آنچه درست است وارد قلبت می شود و آنچه درست

نیست از بین خواهد رفت . قلبت حقیقت را خواهد پذیرفت . ذهنت نا شنواست ؛ ذهنت

استدلال گر است؛ کر است ودرحجاب می بیند . تظاهر به دیدن و شنیدن می کند ولی

هرگز گوش نمی دهد . بگذار قلبت به ما گوش کند ؛ بگذار قلبت در ما منتشر شود ؛

بگذار قلبت با ما حرکت کند اگر چیزی درست بود بوطن خواهی رسید و اگر نادرست

بود نیازی نیست نگران باشی خود به خود ناپدید خواهد شد . زیرا تنها کلام حق است

که همواره جاودان باقی می ماند

پرسیدند آیا شما استاد رام الله هستید؟

2007-02-20T05:44:00.000-08:00

هوالحی

هونام گفت : استادش خداست ما آ. رام الله هستیم. گل من ؛ اگر می خواهی آرام باشی آ... رام باش . بدان هر گاه رام شدی ؛ تسلیم شدی رام الله شدی آنگاه آرامش می یابی

خدا آرام است و آرامش از جنس خداست اگر می خواهی چون الله آرام شوی تو نیز باید رام الله شوی . به خود آ تا رام شوی و چون به خود آیی بخدا تو نیز رام الله هستی

2007-02-14T06:28:00.000-08:00

هوالحی القیوم

خود را در بالا رها کن

در پایین اگر خود را رها کنی از آنجا که زمین جاذبه دارد رهزنی می آید و پایین تر

می روی . در بالا آنجا که در فضا جاذبه ی پایین نیست اگر خود را رها کنی به ره آیی

رها می شوی و بالاتر می روی. خود را در بالا رها کن در آغوش او بالاتر خواهی رفت

2007-01-27T10:32:00.000-08:00

هوالحی

دوباره آمده ام

امشب از کربلا می آیم از سرزمین تشنگی و آزادگی آنجا که رود می خروشد و آب می جوشد با اینهمه تشنگی است. امان بریده است اما تشنه ی آب نیستم که تشنگی ام از اوست لب عطشانم بهر اوست کیست که تشنه ی او نباشد؟

آی آدمها که سیراب از سرابید مرا بنگرید که به سر آب می شتابم به سر چشمه ی ابدی و ازلی

کیست مرا یاری کند؟

مرا بنگریگانه ام ؛ دوباره آمد ه ام. مرا بنگر چه بی خودانه خدا خوانم امشب

دوباره آمده ام نوایم را می شنوی ؟همان شبان ساده ی مثنوی ام

هدیه ی قدسی محراب نیازم , با توام . بازهم می خواهم به ماندن به دیدن به خواندن دعوتت کنم

اقرأ بسم ربک الذی خلق

از دل سیاهی آمده ام از ته چاه یوسف ؛ از طوفان نوح ؛ از آتش نمرود ؛ از صلیب مسیح ؛ از ماهی یونس ؛ از غار اصحاب کهف ؛ از شعب ابی طالب ؛ از تنهایی علی؛

از دل صحرای سوزان کربلا

دوباره آمده ام با توام ای حماسه ؛ درب بگشا زندگی خالی نیست . مهربانی هست سیب هست ایمان هست تا شقایق هست زندگی باید کرد. یادت هست ؟ زندگی جذبه ی دستی است که می چیند؟ یادت هست باد که سر وقت چنار رفت تو به سر وقت خدا باید بروی؟ و خدا و خدایی که در این نزدیکی است. یادت هست ؟

یادت هست که لادن اتفاقی نیست؟ که در گلهای ناممکن هوا سرد است ؟ یادت هست باد را نازل کردیم که کلاه از سرشان بردارد؟ یادت هست که سحر نزدیک است؟

آری اندکی صبر سحر نزدیک است

دوباره آمده ام از دل تاریخ که زندگی قصه ی دوباره ی تاریخ است . نگاه کن خوب من ؛ اینجا کربلاست . لب هونام تشنه ی اوست . دستهایم را ببین و صدایم را بشنو

کیست مرا یاری کند؟

گل من ؛ تو کجای این صحرایی ؟ سر آب؟ یا در پی سراب؟

2007-01-25T02:23:00.000-08:00

هوالحی القیوم

قصه من قصه تو قصه ما همه

قصه ی او

و من مسافرم ای بادهای همواره مرا به وسعت تشکیل برگها ببرید

امشب با تو وعده ای دیگر دارم و قصه ی نابی دیگر

امشب با تو معراج خواهم کرد و میلاد اقتدار خداوندگار خدایمان ارمغان این عروج

خواهد بود . ضیافت امشب را بخاطر بسپار تویی که دوست دارمت و هزاران سال است

چون او مشتاقانه انتظارت را می کشیدم و در پی ات بودم . بیا و کنارم بنشین

غریبه ای نیست منم و خدا و شمع و این بغض بیقرار . کفشهایم را کنار در گذاشته ام

چمدانی را که به اندازه ی پیراهن تنهایی من جا دارد بسته ام و چشمانم از حادثه ی

عشق تر است

در ازل پرتو عشقت ز تجلی دم زد

عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

باید امشب بروم مقصدم دوری در همین نزدیکی است . مردم بالا دست گفتند پشت

دریاها شهری است شهری از جنس خدا نور روشنی آینه

راستی امشب جشن هزار سالگی ام بود و هنوز تا پایان قصه ها یک شب دیگر باقیست

هزارمین قصه اش از او با من و آخرینش با تو

یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچکس نبود

زیر آبی های دریا در یکی از شبها ماهی کوچک از مادر پرسید :دورتر ها ماهیان از

دریا می گفتند. دریا کجاست؟ مادرش گفت : نمی دانم اما شنیده ام او که در پی دریاست

جان خود را خواهد باخت . اما ماهی کوچک نتوانست که بنشیند

من اگر بنشینم تو اگر بنشینی چه کسی برخیزد؟

مادرش از لاک پشت پیری گفت که بلد راه بود و لاک پشت آنچه مادر گفته بود را

تکرار نمود . اما ماهی دیگر تاب نداشت با خود می اندیشید حسی با من می گوید

تو از دریا متولد شده ای دریا همه چیز توست باید که به خاستگاهت بازگردی

و لاک پشت نشان دریا را به او داد " همین طور راست برو " و ماهی کوچک به راه

افتاد و رفت . رفت تا ساحل . آبها دل بی تاب ماهی را به ساحل زدند. ماهی کوچک

بی تاب تر شد اولین بار ... نه ...آخرین بار دریا را دید

فهمید آنچه سالها در پی آن بوده در آن بوده . برای یافتن دریا باید تنها دل به ساحل زد

دورتر ها در ساحل پادشاهی سوار بر اسب تاخت می کرد در پی صید

ناگهان اسب ماری دید و رمید . پادشاه از اسب بر خاک رسید . روی خاکها غلتید

از هوش رفت خواب چشمانش را ربود . پادشاه خفته در خواب خود را تنها دید. خبری

از قصر نبود از آن همه ثروت و دولت

پادشاه در خواب خود را فقیری بی چیز می دید . درد و رنج همه ی دارای اش بودند

دستهایش خالی اما دلی پر درد داشت . آرزو می کرد کاش پادشاهی می شد

کاش آرامش و ثروت و امنیت داشت و همچنان در خواب بود........

سارقی رهزن رسید تاج او را برداشت اسب او را دزدید.اما پادشاه در خواب بود

آرزویش شاهی . کاش بیدار می شد وخودش را می دید . ارزشش را دولتش را ثروت

و آرامشش را

آرزویی در دل و دعایی بر لب : کاش حالا بیدار شود

شب سرودش را خواند نوبت پنجره هاست

کاش حالا بیدار شود

2007-01-24T07:37:00.000-08:00

هو الحی

کوران آنانی نیستند که نمی بینند

من به این جهان آمده ام تا چشم دل آنانی را که در باطن کورند باز کنم و به آنانی که

تصور می کنند بینا هستند نشان دهم که کورند

گفتند : آیا منظورت این است که ما کوریم؟

پاسخ داد : اگر کور بودید تقصیر نمی داشتید ولی شما مقصر باقی می مانید چون ادعا

می کنید که چشم دارید و همه چیز را می بینید

اما با شما بگویم کوران آنانی نیستند که نمی بینند کسانی اند که از درک آنچه می بینند

غافلند

پس خوب بنگرید او که حضور دارد و بر شما ناظر است

2006-03-29T11:50:00.000-08:00

هوالحی القیوم

استاد یا راه استاد؟ این سئوال را به خاطر می آوری؟ گل نورانی خوبم ؛ داستانی برایت دارم

روزی زنی زیبا به عارفی برخورد کرد و به چشمایش نگریست... مرد عارف چشمهایی بسیار زیبا و نافذ داشت

این جزء خصوصیات سالکان است ؛ چشمهای آنان حریم آرامش آسایش و مهربانی است . آن زن بی اندازه شیفته

آن چشمها شد و به دنبال عارف راه افتاد . روزی عارف از او پرسید: موضوع چیست که مرا دنبال می کنی؟

زن به استاد حقیقتی را گفت : حقیقت این است من دلبسته ی چشمهای شما شده ام . شما چشمهای زیبا و آرامش

بخشی دارید

استاد گفت : به خانه ات بازگرد ؛ فردا به خانه ی تو خواهم آمد

زن بسیار خوشحال شد و با خود گفت استاد را صید کردم و ... پس حمام گرفت و خود را آراست . خانه اش را

تمیز کرد و با گلهای زیبا زینت داد و به انتظار نشست. استاد از راه رسید. زن نمی توانست آنچه را که می بیند

باور کند. استاد چشمهایش را در آورده بود ودرون یک کاسه گذاشته بود .استاد رو به آن زن کرد و گفت: اینها را

بگیر . تو بیهوده مرا دنبال می کردی . این چشمهای من ؛ تو به خاطر آنها مرا دنبال می کردی

اما آنها دیگر چشم نیستند حالا چه ارزشی دارند ؟ آنها زمانی چشم بودند که در یک بدن بودند اما حالا هیچ نیستند

می توانی در آنها بنگری اما در آنها عمق نمی یابی.می توانی در آنها نگاه کنی اما دیگر در آن هیچ مهر و عشقی

نمی بینی. این چشمها زمانی زیبا ؛ آرامش بخش ومهربان بودند که با ما بودند

خوب من این حکایت را بخاطر بسپار که بازتاب آن آزمون تو ست .حقیقت ساده است و یکیست. حقیقت را دریاب

2006-03-27T17:21:00.000-08:00

هوالحی القیوم

گل نورانی من ؛ یکسال از میلاد افلاکی ات در مرداب خاکیان می گذرد و هونام هنوز تنها ترا دارد . تنها شاگردی که

برای او آمده و تنها به یاد او می نویسد . یادت باشد گلم ؛ سالها با تو زیسته ام با تو خواهم بود و در تو خواهم مرد

میلاد افلاکی ات در میان خاکیان مبارک

:او که بر بالای کوه نورانی - در پایان دنیا - به انتظار توست

هونام

2006-03-14T14:50:00.000-08:00

هوالحی

گل نورانی من ؛ یادت باشد دو عامل که هر دو یکی هستند سرنوشتت را تعیین می کند

اول پندار ؛ گفتار و کردار وقتی هر سه در جهت یک منظور به کار رود

دوم مشیت الهی که منشاء و بنیان همه ی هستی است

2006-03-11T14:41:00.000-08:00

هوالحی القیوم

گل نورانی من ؛ یادت باشد هر قدر شخصیتت کاملتر شود و من نفسانی ات ملکوتی تر در زندگی ات مختارتری

لحظه ای از حرکت بایست و بیاندیش چرا که این لحظه اگر آنرا با همه ی وجودت لمس کنی و تفکر کنی سازنده ی

سراسر سرنوشت تو ست. یادت باشد او که لحظه ای بیاندیشد آن لحظه را متعالی زیسته و از دست نداده است

گل نورانی مرداب ؛ گاهی لحظه ای بوی ابدیت می دهد و گاهی لحظه ای از عمل عکس العملی ابدی دارد

لحظه را در یاب

2005-11-05T07:47:00.000-08:00

هوالحی

خوب من ؛ تنها باید به یک نقطه تکیه کنی.نور از بیرون فریب است و اتکاء به نور بیرون یعنی محرومیت از

حقیقت درون. به خاطر بسپار ؛ اگر محل اتکاء تغییر کند ؛ اتکاء کننده نیز تغییر می کند و لاجرم اتکاء کننده همان

خواهد شد که به آن تکیه دارد. تنها باید به یکی تکیه کنی و او که به یکی تکیه کرده است ؛ خود محکمترین

.تکیه گاه خواهد بود

2005-11-04T13:19:00.000-08:00

هوالحی

گل نورانی مرداب؛ بخاطر بسپار ؛ انسان با تنهایی متولد می شود . انسان موجودی تنها است و ریشه ی رنجهای

او تنهایی و دوری است. انسان موجودی تنهاست چراکه با تن هاست؛ با یک تن نیست و او که با یک تن است در

.میان تن ها یک تنهاست

عشق زاییده ی تنهایی است و تنهایی مادر عشق است. او که به یک تن عشق می ورزد ؛ با همه تن های دیگر

بیگانه می شود و جز در آرزوی یک تن نیست و خود بخود وقتی یک تن نیست تنها می ماند.کسی که با تن هایی که

اطرافش هستند بیگانه است؛ از جنس آنها نیست؛ معشوقش معشوقه های آنها نیست؛ معبودش معبودهای آنها نیست؛

.تنهاتر است.هر قدر به مقام انسانیت انسان نزدیکتر می شوی در میان تن ها تنهاتر می شوی

او که با یک تن است با تن های دیگر بیگانه می شود؛ بیگانه با آنکه مردم می شناسند؛ تشنه است در کنارجویبار

هایی که مردم می آشامند؛ گرسنه است بر سر سفره هایی که دیگران از آن خوب می خورند و سیر می شوند

..............هونام در میان تن ها همیشه تنهاست؛ تنها با

2005-08-23T11:51:00.000-07:00

هوالحی

گل نورانی مرداب آنان سرابند؛ نزد استادت بمان

نگفتمت :مرو آنجا که آشنات منم؟

دراین سراب فنا چشمه حیات منم؟

وگربه خشم روی صدهزارسال زمن

به عاقبت به من آیی که منتهات منم؟

نگفتمت که:به نقش جهان مشو راضی

که نقشبند سراپرده رضات منم

نگفتمت که: منم بحر و تو یکی ماهی

مرو به خشک که دریای با صفات منم؟

نگفتمت که :چو مرغان بسوی دام مرو

بیا که قوت پرواز و پر و پات منم؟

نگفتمت که: تو را ره زنند و سرد کنند

که آتش و تبش و گرمی هوات منم؟

نگفتمت که: صفتهای زشت در تو نهند

که گم کنی که سر چشمه صفات منم؟

نگفتمت که:مگو کار بنده از چه جهت

نظام گیرد؛ خلاق بی جهات منم؟

اگر چراغ دلی ؛ دان که راه خانه کجاست

وگر خدا صفتی دان که کدخدات منم

2005-08-21T04:41:00.000-07:00

هوالحی

گل نورانی مرداب؛بخاطر بسپار دیگران امتداد فکر؛ذهن؛جسم و روح تواند .راز آفرینش در این است . غیری نیست همه در تو و تو در همه ای. یکی هست و جز او نیست پس هر آنچه انجام می دهی نه برای دیگری که برای تست چرا که تو و کائنات بخشی از آن روح واحد هستید

داستان دیگری برایت دارم آنرا دریاب و رها شو.روزگاری مرد نجاری که در کار خود بسیار توانایی داشت نزد کار فرمایش رفت و گفت: من دیگر پیر شده ام؛ توان این کار طاقت فرسا را ندارم. اگر ممکن است لطف کرده و درخواست بازنشستگی مرا بپذیرید. می خواهم با پس اندازی که دارم برای خود خانه ای بسازم و در کنار همسر و نوه هایم سالهای پایان عمرم را با آسودگی سپری کنم

کارفرما از اینکه کارگر خوبش را از دست می دادناراحت بود ولی نجار پیر خسته بود و میلی به ادامه کار نداشت.کارفرما از نجار خواست تا قبل از رفتن خانه ای برایش بسازد و بعد باز نشسته شود.نجار با بی میلی پذیرفت اما دیگر همچون سابق؛ دل به کار نمی بست چون می دانست کارش آینده ای نخواهد داشت. بنابراین از چوبهای نامرغوب برای ساخت خانه استفاده کرد . بی توجه و از روی بی میلی؛ سر سری کار می کرد ودر پایان بد ترین خانه را در طول سالهای زندگیش ساخت. کار به پایان رسید و کارفرما برای دیدن خانه آمد. نگاهی به خانه انداخت و کلید خانه را به نجار داد و گفت: بابت زحماتی که در این سالها برایم کشیده ای می خواستم هدیه ای بتو بدهم . گفتی که سالها پس انداز برای ساخت خانه ای برای خود و خانواده ات کرده ای. این خانه هدیه من به شماست. میدانی که چند برابر پس اندازی است که نزد من داری و از من می خواهی. امیدوارم با خانواده ات سالهای باقیمانده را در خانه ای که خود ساخته ای به خوشی سپری کنی

نجار که اینها را دید و شنید وا رفت؛ او در تمام این مدت مشغول ساخت خانهُ خود بود و نمی دانست . حالا مجبور بود در بدترین خانه ای زندگی کند که تاکنون ساخته بود

2005-08-19T16:02:00.000-07:00

هو الحی

فرشته تو

هو نام روبه گل نورانی مرداب کرد و گفت : خوب من؛قصه ای برایت دارم . کودکی که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید:می گویند فردا شما مرا به زمین می فرستید؛ اما من به این کوچکی و بی هیچ کمکی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم؟ خداوند پاسخ داد :از میان این همه فرشته یکی را برای تو در نظر گرفته ام . او در انتظار تست و از تو محا فظت می کند

کودک دوباره پرسید: اما اینجا در بهشت ؛ من هیچ کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند

خداوند گفت: فرشته تو برایت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد. تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود

کودک ادامه داد: چطور می توانم بفهمم مردم چه می گویند وقتی زبان آنها را نمی دانم؟

خداوند او را نوازش کرد و گفت: فرشته تو زیباترین و شیرین ترین واژه ها را در گوش تو زمزمه خواهد کرد وبا آرامش و صبر به تو خواهد آموخت که با آنان چگونه سخن بگویی

کودک پرسید: شنیده ام در زمین انسانهای بدی هم زندگی می کنند.چه کسی از من مرقبت و محافظت می کند؟

خداوند با مهر پاسخ داد: فرشته ات از تو مراقبت می کند حتی اگر به قیمت جانش تمام شود

کودک با نگرانی ادامه داد:اما من همیشه به این دلیل که دیگر نمی توانم شما را ببینم ناراحت خواهم شد

خداوند فرمود:فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت؛ اگر چه من همیشه در کنار تو خواهم بود

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صدایی از زمین شنیده می شد. کودک می دانست که باید به زودی سفرش راآغاز کند. پس به آرامی یک سئوال دیگر از خدا پرسید: خدایا؛اگر باید همین الان بروم؛ لطفاً نام فرشته ام را برایم بگویید

خداوند بار دیگر نوازشش کرد و فرمود:نام فرشته ات اهمیتی ندارد اما می توانی او را به راحتی استاد صدا کنی

برترین سئوال هستی:سئوالی از جنس نور

2005-08-07T13:16:00.000-07:00

هوالحی

گل نورانی مرداب ؛مراقبه ای تازه را آغاز کن. مراقبه ای که تو را از تاریکی مرداب به بلندای نور می رساند.تمام لحظاتت را با آن زندگی کن و هستی ات را با آن پیوند بزن

برترین سئوال هستی چیست؟

همین سئوال-

و پاسخش برتر از آن

پاسخش؟ -من کیستم؟

و پاسخ به این سئوال ذهن بزرگترین فرهیختگان عالم را مشغول داشته است اما ارمغانی برایت دارم گل من؛ هدیه ای که حرکتت را آسان می کند ؛هدیه ای از عالم بالا و

برترین یادگارم برای تو

پرسید :مشتاقم بدانم چه یادگاری برایم به جای خواهی گذاشت؟

برترین سئوال عالم. هدیه ای که نجات بخش همه اسیران مرداب است

او کیست؟

تمام راه همین است است پس تمام زندگی ات را بر روی این سئوال مراقبه کن. به یاد داشته باش پاسخ به این سئوال را کسی جز حاکم آسمان نمی داند پس تنها از او بخواه

2005-08-05T13:48:00.000-07:00

هوالحی

دلم پر واز می خواهد

پریدن باز می خواهد

ز پایان سخت بیزارم

دلم آغاز می خواهد

راه خدا

2005-07-28T15:45:00.000-07:00

راه خدا: راه خودآ

راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست

آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست

فرصت شمار طریقه رندی که این نشان

چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست

راه خدا راهی است از فرش تا عرش؛ ازخاک تا افلاک ؛از مرداب تا آسمان.در راه رهرویی باید و راهبری. تنها راهبر؛استاد آسمان و آیینه او استاد راهست.استاد راه ؛خود راهست؛تمام راهست و برای رسیدن به خداباید از او گذشت.استاد راه دروازه عالم نور است

قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

راه خدا راه نور است؛راه روشنی است؛راه کوه نورانی است. استاد راه چراغ راه است.تنها از او نشانی راه بخواهید تا بیراهه نروید.تنها یک راه وجود دارد:راه خدا.هر آنچه غیر از راه خداست بیراهه است راه تاریکی و ظلمت.راه خدا راه تنهایی است. اینجا شمشیر هدیه می کنندزخم می زنند. این راه راه شهادت است شهود او و ندیدن غیر او.زخم

شمشیر او شکوه عشق است که زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت. تنها با او بودن؛جمع بودن با کل کائنات است وداشتن او بزرگترین دارایی هستی است

راه خدا تنها راه حقیقی است. هر آنچه غیر آن وهم است و دروغ.راه خدا راه تسلیم است . همه کائنات تسلیم او هستند یا به اختیار یا به جبر.بهتر آنست که به اختیار و آگاهی سر تسلیم فرود آوریم و با توجه و آگاهی مسلمان شویم

راه خدا راه همه ذرات است همه هستی ؛گیاهان و حیوانات؛ جن و انس؛ همه و همه راه او را می پیمایند. راه خدا یکی است و بیراهه ها بیشمار.بسیار از خدا هدایت بخواهید که در راه بمانید که از راه نمانید.اهدنا الصراط المستقیم را بسیار بگویید و بسیار بخواهید

می خواهی همراهم باشی تو هم راه باش

2005-07-11T03:35:00.000-07:00

هوالحی

کسی که به او ایمان می آورد محکوم نمی شود ولی آنکه ایمان نمی آورد هم اکنون نیز محکوم است .هر آنکه

مرتکب بدی می شود از نور متنفر است و به سوی نور نمی رود اما آنکه به خورشید درون آسمان خیره می شود

جز خورشید نمی بیند. به خورشید آسمان خیره شوید آنگاه جز او را نخواهید دید.این است راه ایمان آوردن؛ این

.است راه نور و این است راه خدا

2005-07-08T16:32:00.000-07:00

هو الحی

من آن دورم که نزدیکم

2005-07-08T15:53:00.000-07:00

هوالحی

.راه خدا راهی است از فرش تا عرش؛ از خاک تا افلاک؛ از مرداب تا آسمان

.راه خدا تنها راه رهایی است؛ پس گل نورانی مرداب؛ به ره آ تا رها شوی

راه خدا یکی را برگزیدن است؛ یکی را دیدن و یکی را خواستن است. راه خدا یکی را

.فهمیدن است. در این راه اگر خواستی همراهم باشی؛ تو هم راه باش

راهی نیست جز راه خدا

بهشت کجاست؟

2005-07-08T13:56:00.000-07:00

هوالمحبوب

بهشت آنجاست که عشق الهی ساری و جاری است

2005-04-20T11:58:00.000-07:00

هوالحی

برای او که همه چیزم شد

او دوباره آمده است به گونه ای دیگر با کلامی تازه تر. او دوباره آمده است کنار تست و با تست. آنقدر ساده است آنقدر نزدیک است که او را نمی بینی که او را نمی شناسی. دعوتت می کند صدایت می زند چرا که صدایش زدی حضورش را آرزو کردی تا کس بی کسی ات شودهمدم تنها یی ات مالک روح و قلبت که راهنمایت شود که از راه بگوید و با تو در راه همراه گردد. او را دریاب. او تمام راهست خود راهست. راهی هموار و آرامش بخش. راهی بسوی نور تعالی. راهی بسوی رهایی پرواز آسمان. او دوباره آمده است کلامش آشناست گویی سالها آنرا شنیده ای زیرا او از زبان روح سخن می گوید و ارواح همه تسلیم و فرمان بردار وی اند. عالم غیب فرشتگان و جنیان طبیعت و هر چه در آن است به فرمان وی اند چرا که زبان او عشق است و کائنات زاییده عشق. همگی خالق خود را می شناسند و با زبانش آشنایند: اقراء بسم ربک الذی خلق

تو می گویی خواندن نمی دانم به یادت می آورد و تو به یاد می آوری خواندن را و مشق می کنی عهد با او ماندن را ساعتی می خوانی و تنها با او می مانی کنارش می نشینی برایش می گویی نگاهت می کند به کلامت گوش

می سپارد آرام می گیری آرامشی که محصول حضور اوست اما ساعتی دیگر غیری می آید دیگری از راه میرسد وسوسه ات می کند راهی دیگر نشانت می دهد مشغو لت می کند. تاریک است اما چراغهای الوان و رنگارنگ نشانت می دهد برایت قصه می گوید: شهر شهر فرنگه خوب تماشا کن اینجا دنیای رنگها و مستی هاست سر گر می های تازه و متنوع تر. مست می شوی و سر خوش سبکبال و گویی که در پرواز و در آن ذوق مستی گم می شوی در این بسیار می گردی ودر آن هیاهو صدایش را نمی شنوی حضورش را نمی بینی دوباره از یاد می بری خواندن را دوباره می شکنی عهد با او ماندن را. او می ماند. به انتظارت در پایان دنیا بر بلندای کوه نورانی . دیگر بار صدایت می زند . دیگر بار از خورشید می گوید از دنیای سادگی و نور . او می آید هر بار به هر بهانه و به هر شیوه ای و حال دوباره آمده است ترا به خود فرا می خواند دوباره آمده است کلامش را به خاطر بسپار: من آن دورم که نزدیکم همان آشنا که غیر از او کسی نمی ماند که غیر از او کسی ترا برای خودت نمی خواهد

او دوباره آمده است و از راه می گوید. هم قبیله ؛همسفر؛ همراه؛ این تنها راه است راه من؛ راه تو؛ راه خدا

می خواهی همراهم باشی

تو هم راهم باش

2005-04-17T12:52:00.000-07:00

هوالحی

برای باران الهی

هدیه محراب نیازم با توام باز می خواهم به ماندن به خواندن دعوتت کنم: اقراء بسم ربک الذی خلق

زرتشت اهورامزدا می خواندش و آتش مظهر نیکی و پاکی و تجلی او بود. موسی یهوه نامیدش ویدش بیضا و عصایش مظهر اقتدار ی ژرف که پلیدی و پلشتی رامی بلعید. عیسی مسیح پدر صدایش زد و دمش دم به دم جان

می بخشید و دستانش مهر بر چشمان نابینا می بارید. محمد ( ص) الله را فریاد زد و قرآنش املای اعجاز سراسرطبیعت بود. همان که کس بی کسی مان بود. همو که مهربان بود بخشنده بود توانا بودعاشق بود عشق آفرید همو را می گویم از خدا سخن می گویم. اگر آنها که اهورا مزدا و یهوه و پدر آسمانی و الله نامیدنش پیامبران بزرگ تاریخ اعصارند من پیام آور ساده و کوچک چوپان مثنوی مولانا هستم که اعجازم رقصنده کولی پای آتش زرتشت است. اقتدارم عصای تنومندی است که شط طوفانزای همه شبهای سرد و تنها یی و درد را به دو نیم کرده است گرمی دستان نحیف و مسیحا نفسی است که امروز یا فردا پروانه های بی جان را جانی دوباره می بخشد. آری منم همو که با تو املای اعجاز طبیعت را زنده می کند. گوش کن پروانه ام آمده ام که خدا را چونان باد باد رقصنده بیقرار هو بکشم مستت کنم. با توام ای حماسه منم از دل تاریکی آمدم از ته چاه یوسف از طوفان وگرداب حا ئل نوح از آتش نمرود از شط فرعون از صلیب عیسی از ماهی یونس از غار نمور اصحاب کهف از شعب ابیطالب

با توام ای گل نورانی مرداب می خواهم به خواندن همیشه ماندن به پرواز دعوتت کنم. آی فرزند خورشید برایت نور آوردم. یادت باشد باد که سر وقت چنار رفت تو به سر وقت خدا باید بروی وخدا

وخدایی که در این نزدیکی است. بهترین هدیه من. تنها دارایی من خدا را تقدیمت میکنم

یادگارم این و بس جان من و جان شما

2005-04-10T13:17:00.000-07:00

هوالحی

برای او که همه چیزم شد

هو داد مرا پر پر پروازم کرد

با عشق تو و مهر تو دمسازم کرد

هو گفت بخوان خواندم و خوانایم کرد

بی مکتب و مدرسه توانایم کرد

هو بود که ره نمود رهیابم کرد

چون راه شدم همرهی نابم کرد

هو بود ندایم داد هو بود صدایم کرد

برخیز بیا گفت و بیدار زخوابم کرد

هو گفت به مردابی برخیز که در خوابی

او بود صلایم داد بیدار ز خوابم کرد

هو گفت کمینت من دام ره و دینت من

صیاد شد و ناگه آزاد ز دامم کرد

هو گفت که خورشیدم ناهیدم و تابیدم

خیره نگهش کردم پس راهنمایم کرد

هو بود که هستی بود خمخانه مستی بود

مست می عشقم کرد با مهرو وفایم کرد

هو داد مرا نام و نکونامم کرد

من نیست شدم او شد و هونامم کرد

2005-04-09T08:42:00.000-07:00

هوالحی

برای بهترینم

امشب بار دیگر به صحرای بیکران نیستی نشسته ام با ساز دل از سوز می گو یم و با سوز دل از نی. با نی آغاز می کنم که نای نی نام تست . نی نامه ام را از تو برای تو می سرایم خالق تویی و اعجاز حضور تو نگارنده این خطوط است هر چه هست شرح تنهایی است که تنها کسی نیست که بی کس است تنها اوست که به یکی شدن و وصل نیاز دارد عشق زاییده تنهایی است و تنهایی زاییده عشق پس بشنو از نی چون حکایت می کند. نوایم را می شنوی؟ همان شبان ساده مثنوی ام آمده ام که دیگر بار شوم من چاکرت .ازنیستی گفتم که هر چه هست تویی چون نیست شدم با تو هست شدم و چون با تو هست شدم معنا یافتم پس با قلمم بگرد تا بی خویش معنای خوش بگیرم و طوطی واردر آیینه مهرت بیاموزم وآواز سر دهم

در پس آیینه طوطی صفتم داشته اند آنچه استاد ازل گفت بگو میگویم

2005-04-08T13:21:00.000-07:00

هوالحی

بسم الله الرحمن الرحیم

تقدیم به تنها شاگردم گل نورانی مرداب

خدا با من است من با خدا هستم